Rozporządzenie UE 2024/1991 w sprawie odbudowy zasobów przyrodniczych (Nature Restoration Law) wskazuje na odbudowę przyrody w sposób systemowy. Dokument obejmuje szerokie spektrum ekosystemów – od obszarów lądowych i słodkowodnych, przez strefy przybrzeżne i morza, po przestrzenie miejskie, grunty rolne oraz lasy.
Uwzględnia zarówno ochronę i poprawę stanu siedlisk oraz gatunków, jak i działania na rzecz odwrócenia spadku populacji owadów zapylających, poprawy łączności rzek oraz renaturyzacji torfowisk. Ważnym elementem są też tereny zieleni miejskiej i pokrycie koronami drzew, które mają wspierać bioróżnorodność, retencję wody, adaptację do zmian klimatu i jakość życia mieszkańców.
Celem rozporządzenia jest trwała odbudowa zdegradowanych ekosystemów: do 2030 r. środki mają objąć co najmniej 20% obszarów lądowych i morskich UE, a do 2050 r. wszystkie ekosystemy wymagające odbudowy. Akt jest powiązany m.in. z Europejskim Zielonym Ładem, strategią bioróżnorodności 2030, dyrektywami siedliskową, ptasią, wodną i morską czy wspólną polityką rolną (WPR).
Przepisy wiążą się z gospodarką obiegu zamkniętego przez wzmacnianie kapitału naturalnego, np. regenerację gleb czy retencję zasobów węgla organicznego.