Raport WWF dot. Ponownego użycia plastiku

Raport WWF z stycznia 2024 r. mierzy się z pilnym globalnym kryzysem zanieczyszczenia plastikiem, którego produkcja wzrosła czterokrotnie w ciągu 40 lat i ma się ponownie poczwórnie zwiększyć do 2050 r. Podkreśla, że redukcja (eliminacja niepotrzebnego plastiku) jest najwyższym priorytetem w hierarchii zarządzania odpadami, a ponowne użycie (reuse) jest następną kluczową strategią.

Systemy ponownego użycia opierają się na opakowaniach zaprojektowanych do wielokrotnego cyklicznego użycia, czyszczenia i ponownego napełniania. WWF stwierdza, że obecne zobowiązania rządów i przemysłu doprowadziłyby jedynie do 7% redukcji dopływu plastiku do oceanu do 2040 r., podczas gdy dostępne rozwiązania mogłyby zredukować go o co najmniej 80%. Aby systemy te były skuteczne, muszą osiągnąć wystarczająco wysoką liczbę cykli ponownego użycia (tzw. breakeven point), aby ich całkowity ślad środowiskowy (GHG, woda, materiały) był mniejszy niż alternatyw jednorazowych, które są lżejsze. Skalowanie wymaga wsparcia politycznego (np. regulacje i zachęty) oraz zaangażowania miast, ponieważ stanowią one idealne miejsca do testowania i wdrażania systemów na dużą skalę.

3 kluczowe fakty:

1. Zastąpienie zaledwie 20% jednorazowych opakowań plastikowych materiałami wielokrotnego użytku na świecie stanowi rynkową szansę o wartości 10 miliardów dolarów.
2. W obecnym, liniowym systemie produkcji opakowań jednorazowego użytku traci się około 95% wartości tych opakowań, gdy zostają wyrzucone po jednym użyciu.
3. Skalowanie systemów ponownego użycia w samej Europie o zaledwie 20% do 2027 roku zmniejszyłoby rocznie emisje równoważne 1,3 mln ton CO2 oraz zaoszczędziło blisko 2,5 mld metrów sześciennych wody i 10 milionów ton materiałów. Skalowanie o 50% do 2030 r. zapobiegłoby uwolnieniu 3,7 mln ton emisji i zaoszczędziło 23 mln ton zasobów.