Raport przedstawia kompleksowe podejście do monitorowania gospodarki o obiegu zamkniętym, obejmujące 11 priorytetowych obszarów tematycznych, takich jak: bioekonomia, gospodarstwa domowe, miasta i regiony, systemy produktowo-usługowe (PSS) oraz kluczowe strumienie materiałów (m.in. tekstylia, tworzywa sztuczne, elektronika, baterie i pojazdy, opakowania oraz żywność).
Kluczowe elementy składowe raportu to:
Metodologia projektu opierała się na przeglądzie literatury, szerokich konsultacjach z interesariuszami, ankietach obywatelskich oraz zaawansowanych technikach, takich jak web-scraping danych z zamówień publicznych i analizy przepływu materiałów (MFA).
3 kluczowe wnioski wynikające z raportu
1. Dostępność i jakość danych jako największe wyzwanie: Najpoważniejszą barierą we wdrażaniu innowacyjnych wskaźników GOZ jest trudność w dostępie do danych, ich brak lub niespójność metodologiczna. Wiele istotnych informacji jest uznawanych za tajemnicę handlową, co wymaga wprowadzenia nowych wymogów raportowania i cyfryzacji procesów zbierania danych.
2. Konieczność podejścia dopasowanego do sektora (tailored approach): Projekt potwierdził, że nie istnieje jeden uniwersalny zestaw wskaźników dla całej gospodarki. Postęp w cyrkularności musi być mierzony w sposób specyficzny dla danego sektora (np. budownictwo wymaga innych mierników niż tekstylia), co pozwala na uwzględnienie unikalnych wyzwań i strategii retencji wartości (takich jak naprawa czy ponowne użycie).
3. Cyrkularność nie zawsze oznacza korzyść środowiskową: Raport podkreśla, że samo zwiększenie obiegu zamkniętego nie gwarantuje automatycznie pozytywnego wpływu na środowisko (np. ponowne użycie starej maszyny może generować wyższe zużycie energii niż nowa jednostka). Dlatego monitorowanie postępów powinno być zawsze zintegrowane z holistyczną oceną cyklu życia (LCA), aby uniknąć niezamierzonych negatywnych skutków ekologicznych.
