Raport analizuje cyrkularność politereftalanu etylenu (PET) w Europie, skupiając się na trzech zakresach: butelkach (47% popytu), wszystkich opakowaniach (67%) oraz wszystkich zastosowaniach wraz z włóknami/tekstyliami (100%). Badanie ocenia, ile dziewiczego PET (vPET) jest nadal potrzebne i ile materiału pozostaje w obiegu.
Obecnie system PET jest w większości liniowy. Pomimo że recykling butelek ma najlepiej rozwiniętą infrastrukturę, tylko 17% recyklatu z butelek wraca do ich produkcji. Reszta jest „kaskadowana” (downcycled) do zastosowań niższej jakości, takich jak tacki i włókna. W sumie 75% całkowitej ilości PET (5,8 Mt) wprowadzonej na rynek wycieka z systemu.
Scenariusz przyszłości (ok. 2030), napędzany wymogami Dyrektywy SUP i systemami kaucyjnymi, pokazuje, że osiągnięcie górnego limitu zawartości rPET w butelkach na poziomie 75% jest możliwe. Wymaga to jednak spełnienia dwóch warunków: wysokiej zbiórki oraz zmniejszenia udziału butelek kolorowych i nieprzezroczystych o około 91%. Recykling chemiczny jest postrzegany jako technologia komplementarna, ale wciąż dojrzewająca.
3 kluczowe fakty (inne niż w opisie)
Cyrkularność butelek PET w USA znacznie ustępuje rynkowi europejskiemu. Podczas gdy w Europie Wskaźnik Recyklingu dla butelek wynosi około 50%, w Stanach Zjednoczonych jest on znacznie niższy i wynosi 23% (z uwzględnieniem wszystkich strat).
Ze względu na brak spójnego systemu obiegu zamkniętego, zawartość materiału pochodzącego z recyklingu (PCR) w butelce ulega szybkiemu rozcieńczeniu z każdym cyklem. Na przykład, materiał PCR, który stanowił 11% zawartości butelki, jest redukowany do poziomu bliskiego zeru już po trzecim cyklu recyklingu.
Recykling materiałowy włókien poliestrowych (które stanowią 33% popytu na PET w Europie) jest w powijakach i napotyka na trudności. Bezpośredni recykling fibre-to-fibre skraca długość włókien, a powstały materiał jest często „kaskadowany” lub wymaga mieszania z pierwotnym włóknem (virgin fibre) w ilości 70–80%, co uniemożliwia ciągły obieg zamknięty.
