Sustainability at a Crossroads

Raport „Sustainability at a Crossroads” (Zrównoważony Rozwój na Rozdrożu) z lipca 2025 r., przygotowany wspólnie przez GlobeScan, ERM i Volans, jest wynikiem ankiety przeprowadzonej wśród 844 wysoce doświadczonych ekspertów ds. zrównoważonego rozwoju z 72 krajów. Dokument ten diagnozuje, że globalny program zrównoważonego rozwoju znajduje się w punkcie zwrotnym, ponieważ zdecydowana większość (93%) respondentów uważa, że obecne podejścia wymagają rewizji, w tym 56% wzywa do radykalnej przebudowy. Raport odnotowuje spadek zaufania do organizacji społeczeństwa obywatelskiego i globalnych ram, takich jak Cele Zrównoważonego Rozwoju (SDGs), a także wzrost znaczącego sprzeciwu (backlash) wobec zrównoważonego rozwoju, zwłaszcza w Ameryce Północnej. Kluczową częścią analizy jest strategiczna matryca oceniająca 64 dźwignie zmian w czterech kategoriach (rząd, inwestorzy, korporacje, społeczeństwo obywatelskie) pod kątem ich potencjalnego wpływu i wykonalności w latach 2025–2030. Badanie dzieli również społeczność ekspertów na cztery segmenty (Tradycjonaliści, Instytucjonaliści, Poszukiwacze Ścieżek i Radykałowie), aby zrozumieć, jak różne grupy (Incumbents vs. Insurgents) postrzegają potrzebę i kierunek zmian. Autorzy interpretują obecną sytuację nie jako kryzys, lecz jako szansę na odważne dostosowania strategiczne w celu osiągnięcia sprawiedliwej, niskoemisyjnej i pozytywnej dla przyrody transformacji.

3 kluczowe fakty:

1. Aż 56% ekspertów ds. zrównoważonego rozwoju wzywa do radykalnej rewizji obecnego podejścia do programu zrównoważonego rozwoju. Jednocześnie tylko 6% respondentów w pełni popiera obecne podejście, uznając, że „działa dobrze”.
2. Istnieje ogromna dysproporcja regionalna w postrzeganiu sprzeciwu (backlash) wobec agendy zrównoważonego rozwoju (w tym ESG). Aż 91% ekspertów w Ameryce Północnej uważa, że w ich kraju występuje znaczący sprzeciw, podczas gdy 61% ekspertów z regionu Azji i Pacyfiku twierdzi, że w ich regionie nie ma znaczącego sprzeciwu.
3. Rządy krajowe i inwestorzy instytucjonalni są oceniani jako najmniej efektywni we wnoszeniu wkładu w postęp w zrównoważonym rozwoju od Szczytu Ziemi w Rio w 1992 roku. 63% ekspertów ocenia rządy krajowe jako „słabe” (najgorsza ocena wśród wszystkich badanych organizacji), a tylko 5% ocenia ich wkład jako „doskonały”.