Raport SYSTEMIQ „ReShaping Plastics” z kwietnia 2022 r. przedstawia naukowy plan działania dla Europy (EU 27+1), mający na celu osiągnięcie zerowej emisji netto gazów cieplarnianych (GHG) oraz obiegu zamkniętego w systemie tworzyw sztucznych. Chociaż raport został sfinansowany przez Plastics Europe, jego niezależność i bezstronność zapewniły strategiczny nadzór niezależnego Komitetu Sterującego i Panelu Ekspertów.

Analiza obejmuje cztery kluczowe sektory (opakowania, artykuły gospodarstwa domowego, budownictwo i motoryzacja), stanowiące 75% popytu, i wskazuje, że obecny system jest w przeważającej mierze liniowy – rocznie recyklingowi poddawane jest tylko 14% odpadów z tworzyw sztucznych. Obecne działania, które mogłyby podwoić cyrkularność do 33% do 2030 r., są oceniane jako niewystarczające do osiągnięcia celów klimatycznych.

Raport modeluje ambitny Scenariusz Cyrkularności (Circularity Scenario), który zakłada osiągnięcie 78% cyrkularności do 2050 roku i znaczną redukcję emisji GHG. Kluczowe jest jednoczesne zastosowanie komplementarnych rozwiązań upstream (redukcja, ponowne użycie) i downstream (recykling mechaniczny i chemiczny). Osiągnięcie pełnej transformacji w system neutralny klimatycznie wymaga innowacji, elektryfikacji produkcji, zastosowania wodoru i alternatywnych surowców (np. biomasy lub wychwyconego CO2), a także przekierowania znacznego kapitału. Krytyczne decyzje inwestycyjne muszą zostać podjęte w ciągu najbliższych trzech do pięciu lat.

3 kluczowe fakty:

  1. Obecnie europejski system tworzyw sztucznych jest w przeważającej mierze liniowy, a szacuje się, że rocznie recyklingowi poddawane jest tylko 14% odpadów z tworzyw sztucznych, co stanowi główne wyzwanie środowiskowe obok wysokich emisji GHG z produkcji i utylizacji.
  2. Nie istnieje jedno uniwersalne rozwiązanie („silver bullet”), które znacząco zredukuje odpady i emisje gazów cieplarnianych (GHG); analiza pokazuje, że rozwiązania upstream (np. eliminacja niepotrzebnego plastiku, ponowne użycie) oraz downstream (np. recykling mechaniczny i chemiczny) są komplementarne i muszą być wdrożone razem, aby zmienić system.
  3. Najbliższe trzy do pięciu lat są krytyczne dla podjęcia działań, ponieważ długie cykle życia infrastruktury (np. instalacji recyklingowych, spalarni, krakerów parowych o żywotności 20 lat lub więcej) oznaczają, że decyzje podjęte w tej dekadzie zadecydują o trajektorii systemu do 2050 roku