Dokument podsumowuje dekadę od przyjęcia Celów Zrównoważonego Rozwoju w 2015 roku i wskazuje, że tempo działań na świecie jest wciąż niewystarczające, aby osiągnąć cel SDG 12.3 do 2030 roku. Raport analizuje problem w kilku kluczowych wymiarach:
- Wpływ na klimat, środowisko i gospodarkę: Pokazuje wyzwania związane z marnotrawieniem żywności w kontekście rosnących cen, bezpieczeństwa żywnościowego oraz presji na zasoby naturalne (ziemię, wodę i energię).
- Inicjatywy rządowe i legislacyjne: Opisuje nowe regulacje krajowe i regionalne, takie jak włączenie celu marnowania żywności do krajowych wkładów klimatycznych (NDC 3.0) przez 30 państw, nowe przepisy antymarnotrawieniowe w Hiszpanii, Panamie i Kalifornii oraz zakazy składowania odpadów organicznych w Australii i RPA.
- Sektor prywatny i innowacje technologiczne: Dokument podkreśla, że firmy czynią szybsze postępy niż rządy, m.in. dzięki udziałowi w paktach żywnościowych (ponad 539 firm uczestniczących) oraz wykorzystaniu sztucznej inteligencji (AI) i wizyjnych systemów komputerowych w zakładach produkcyjnych i gastronomii (np. w Cargill, Nestlé, Ingka Group czy Tesco).
- Ramy metodologiczne: Raport promuje podejście Target-Measure-Act (Wyznacz cel – Mierz – Działaj) jako fundament skutecznej redukcji strat żywności.
3 kluczowe wnioski:
- 40% żywności ulega stracie lub marnotrawstwu: Szacuje się, że około 40% światowych zasobów żywności (2,5 miliarda ton rocznie) trafia do odpadów, podczas gdy niemal jedna na trzy osoby na świecie nie może pozwolić sobie na zdrową dietę.
- 8–10% globalnych emisji gazów cieplarnianych: Straty i marnowanie żywności odpowiadają za 8–10% rocznych globalnych emisji gazów cieplarnianych; gdyby marnowana żywność była państwem, byłaby drugim co do wielkości emitentem na świecie, ustępując tylko Chinom.
- Ponad 1 bilion USD rocznych strat: Marnotrawstwo żywności generuje rocznie ponad 1 bilion dolarów strat ekonomicznych na całym świecie, dotykając rolników, przedsiębiorstwa oraz budżety domowe.
